Twoje pytanie:
Twoje imię:
Adres e-mail:
Telefon kontaktowy:
   
Wpływ wysiłku fizycznego na organizm człowieka
04-07-2016


Pod wpływem wysiłku fizycznego zachodzi szereg zmian w organizmie człowieka (we wszystkich układach). Dochodzi do wzrostu czynności układu oddechowego i krążenia, zmian w napięciu układu nerwowego oraz w układzie mięśniowym. Wysiłek fizyczny zwiększa i przyspiesza wiele procesów biochemicznych, wywołując swego rodzaju reakcję łańcuchową, wytrącającą organizm ze stanu równowagi. Równocześnie też pojawiają się tendencje zmierzające do przywrócenia zakłóconej równowagi (homeostazy).


Odpowiedzą organizmu na zmiany zachodzące pod wpływem wysiłku fizycznego jest proces przystosowawczy do danej pracy, polegający między innymi na usprawnieniu koordynacji mięśniowo - nerwowej zwanej potocznie "wyćwiczeniem" powodującym obniżenie ujemnych skutków pracy oraz  zmianach w budowie mięśni. Końcowym efektem zachodzących zmian w organizmie pod wpływem pracy jest pojawienie się hipertrofii mięśniowej (czyli rozwoju masy mięśniowej).


W organizmie człowieka zachodzą różne zmiany w poszczególnych układach spowodowane wysiłkiem fizycznym. Zmiany w układzie mięśniowym mają swoje przełożenie również na układ kostny, który dzięki treningowi również się kształtuje. Pod wpływem odpowiedniego treningu dochodzi do wzrostu masy mięśniowej, wzrostu liczby otwartych czynnych naczyń włosowatych, obserwowane jest lepsze odżywianie pracującego mięśnia, usprawnienie wydalania produktów przemiany materii (spalania). Zmiany biochemiczne prowadzą do zwiększenia odporności na zmęczenie oraz do szybszej odnowy sił, a także do wzrostu ilości substancji energetycznych - glikogenu i fosfagenu.

Zmiany w mięśniach zależą od rodzaju treningu: trening szybkościowy powoduje wzrost zawartości glikogenu, fosfokreatyny, natomiast trening wytrzymałościowy- wzrost zawartości glutationu, aktywności katalazy, dehydraz.

Zmiany w mięśniach zależą również od intensywności i czasu trwania wysiłku. Podczas wysiłku umiarkowanego (50 % max obciążenia) - nie zachodzą istotne zmiany, aktywizują się rezerwowe możliwości mięśni. Duży wysiłek fizyczny (80% max obciążenia) powoduje docelowo zwiększenie wymiarów włókien mięśniowych (w niektórych włóknach mięśniowych rozwój uzupełniających gałązek nerwowych, wzrost masy mięśniowej, zwiększenie wielkości i liczby włókien mięśniowych, wyraźne zwiększenie naczyń włosowatych). Wysiłki maksymalne i długotrwałe - podobnie jak w dużych obciążeniach, ale w miarę narastania obciążeń narastają procesy degradacji licznych włókien mięśniowych, a także zakończeń nerwowych, a zdolność do pracy zmniejsza się ze względu na proces uszkodzeń w mięśniach.
W związku z powyższym najzdrowszy, najkorzystniejszy dla zdrowia organizmu ludzkiego jest długotrwały wysiłek o umiarkowanej intensywności. Korzystna przebudowa mięśni wywołana jest tylko wysiłkiem długotrwałym, ale o dużej intensywności (80% max obciążenia). Wysiłek długotrwały o max intensywności prowadzi do chronicznego zmęczenia. Najsilniej na wzrost i rozwój układu mięśniowego wpływa trening siłowy, trening wytrzymałościowy prowadzi do wykształcenia mięśni bardziej smukłych o mniejszych obwodach.


Wysiłek fizyczny wpływa również na układ kostny. Zwiększenie obciążeń aparatu ruchu powoduje między innymi tzw. hipertrofię kości - zmiana kształtu, szerokości i długości kości, a także grubości istoty zbitej i wymiarów jam szpiku kostnego, zmianie ulega struktura istoty gąbczastej.  Zmianom ulega kształt kości - pod wpływem działania określonych mięśni (masa mięśni wzrasta pod wpływem ćwiczeń - rozszerzają swe przyczepy do kości, co prowadzi do tworzenia wyrazistej rzeźby kości, pogrubienia i zwiększenia szeregu wyrostków, grzebieni itp.) Najbardziej chyba zaznaczone są zmiany w układzie kostnym u ciężarowców:  dochodzi do hipertrofii kości pasa barkowego (zgrubienie obojczyka i łopatki), wszystkie kości są bardziej masywne i szerokie, zwiększane są szerokości nasad, kręgi są niskie, powstaje dość duża szerokość powierzchni stawowych.
Hipertrofia robocza układu kostnego u osób dorosłych pod wpływem treningu rozwija się stopniowo przez okres 3-5 lat (odpowiedź organizmu przystosowującego się do zwiększonego wysiłku). Zmiany te utrzymują się przez pewien czas także po przerwaniu treningu (szczególnie jeśli kontynuowana jest aktywność ruchowa)
Pod wpływem wysiłku fizycznego obserwujemy korzystny wpływ ćwiczeń na aparat kostno-stawowy:
o    zwiększenie zakresu ruchu w stawie,
o    kształtują się powierzchnie stawowe,
o    zwiększa się elastyczność i sprężystość torebek i więzadeł w stawach,
o    ćwiczenia warunkują w dużej mierze uwapnienie kości,
o    bezruch doprowadza do odwapnienia układu kostnego, zaburzeń w jego ukrwieniu i bolesności.
Pod wpływem wysiłku fizycznego u sportowców stwierdzono również zmiany w obrębie układu krążenia. Zaobserwowano większą objętość serca (szczególnie po treningu wytrzymałościowym), wzrost pojemności minutowej serca, spowolnienie tętna spoczynkowego, a także obniżenie ciśnienia krwi. Bardzo istotną kwestią są zmiany przystosowawcze układu krążenia do zwiększonego wysiłku fizycznego (zdolność szybkiego zwiększania pracy pod wpływem obciążenia, szybki powrót do poziomu wyjściowego po zakończeniu pracy).
Adaptacja układu oddechowego do wysiłku fizycznego polega między innymi na zwolnieniu rytmu oddechowego, zwiększeniu pojemności płuc oraz wzrostu wykorzystania tlenu w powietrzu wdychanym. Silne mięśnie oddechowe kształtują klatkę piersiową i postawę ciała.

Wysiłek fizyczny wpływa oczywiście również na układ nerwowy. Pod wpływem wysiłku fizycznego dochodzi do rozwoju dodatkowych gałązek nerwowych prowadzących do włókien mięśniowych. Jak wiadomo, ćwiczenia pobudzają ośrodkowy układ nerwowy, rozwija się pamięć ruchowa oraz szybkość i łatwość oddziaływania na bodźce zewnętrzne. Specjalne ćwiczenia mogą usunąć lub zmniejszyć zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów.

Ze strony układu trawiennego  i moczowo-płciowy można spodziewać się adaptacji w zakresie zwiększenia sprawności mięśni gładkich i wydolności narządów leżących w jamie brzusznej i miednicy. Poprawia się czynność żołądka i jelit. Wysiłek fizyczny pośrednio wpływa na wydolność wątroby i nerek. Ćwiczenia i ruch zapobiegają zaparciom, zaleganiu moczu w drogach moczowych, zakażeniom i tworzeniu się kamieni moczowych.


Bibliografia:
1.    "Antropologia sportowa" Zbigniew Drozdowski, PWN Warszawa - Poznań 1984, AWF Poznań.
2.    "Kinezyterapia" Kazimiera Milanowska, PZWL Warszawa 1985
 

 

 

Jestesmy tutaj aby Ci pomóc zadzwon do nas aby uzyskac wszystkie
potrzebne ci informacje
Telefon
+48 530 333 350